Haarwensen

30 Januari, 2012 01:49
Astrid de Jager

Astrid de Jager

Sommige vrouwen doen het om aan te geven dat ze hun leven hebben omgegooid. Anderen omdat het nu eenmaal veel gemakkelijker is. En ik ken vrouwen die daarmee hun gebroken hart hebben gelijmd. Vrijwel nooit gebeurt het in een opwelling, en altijd is het een dapper besluit. Want de reacties vanuit de omgeving zijn meestal heftig. Je moet het maar durven; je lange haren afknippen. Gelukkig maar dat haar weer aangroeit.

Dat vrolijke roodharige meisje, de dromerige vrouw met die lange vlecht, die oma met de grijze knot. Blonde vrouwen zijn lief en verlegen, brunettes zakelijk en verleidelijk. Een advocate met pittig kort haar wordt serieuzer genomen dan haar vrouwelijke collega met engelachtige krullen. En een agressief punkkapsel is voor een arts niet handig. We kunnen er niet omheen: ons haar bepaalt voor een groot deel onze identiteit. We drukken er ons karakter en onze stemming mee uit. Heel vaak gaat dat ongemerkt. Het schijnt zelfs zo te zijn dat wij vrouwen in de vruchtbare periode meer ons best doen om aantrekkelijk te zijn. We maken ons mooier, en het mooi zijn kost ons ook nog eens minder moeite. Bad hair days en ovulatie gaan zelden samen. Moeder Natuur maakt ons tijdens de eisprong zo aantrekkelijk mogelijk. Opdat wij nageslacht produceren, zo veel en zo vaak mogelijk. Sinds de tijd van de Neanderthaler is er weinig veranderd.

Ons haar maakt ons ook 'aaibaar'. In gezin en familie, tussen mensen die van elkaar houden, bevordert het haar het lichamelijk contact. Dat geldt voor mannen, voor vrouwen en voor kinderen. Een belangrijke uitzondering is de kale man. Voor veel vrouwen zijn kale mannen razend aantrekkelijk. Dat zit zo: het mannelijke hormoon testosteron is verantwoordelijk voor kaalheid bij mannen. Kale mannen zijn dus potent. Ik weet niet of het waar is, als je het mij vraagt zal ik het ontkennen. Het limbische systeem van mijn hersenen denkt in ieder geval dat het zo is, want daar zitten mijn oerinstincten. Het maakt dus veel uit wat we op ons hoofd hebben. En het maakt veel uit wie niets op zijn hoofd heeft. Hoe zit dat dan met kinderen?

Ronde kinderkopjes zijn altijd lief, de aaibaarheid zit hem niet in de haartjes van de baby of peuter. De schattigheid van kinderen zorgt ervoor dat wij hen willen aanraken. Vanaf het tweede levensjaar heeft trouwens vrijwel ieder kind haar. Vrijwel ieder kind, want een enkel pechvogeltje heeft geen aandoenlijke, warme en aaibare haartjes op het hoofd. Soms was er ooit haar, een volle bos zelfs. Het ging ten onder aan een ziekte. Of aan een gemene, levensreddende behandeling van bijvoorbeeld kinderkanker. Verbazend is het, hoe flexibel ernstig zieke kinderen blijken te zijn. Waar zieke volwassenen soms in somberheid wegzakken, gaan kinderen met kanker door met leven. Zo goed en zo kwaad als het kan, op weg naar het herstel. En tussendoor wordt er gewoon gespeeld.

Zieke kinderen verliezen meer dan zieke volwassenen. Sporten, buiten spelen en naar school gaan, niets is meer hetzelfde. Vreemd dat zieke kinderen deze verliezen meestal zonder tranen accepteren. Wat hen intens verdrietig maakt, vrijwel zonder uitzondering, is het verlies van hun haar. Laten we eerlijk zijn; haar beschermd, kaal stoot af. Kaal schept afstand. Natuurlijk, wij volwassenen hebben daar geen last van. Als we het al zielig vinden, dan laten we het niet merken. Wij doen heel gewoon bij het zien van een kaal, kwetsbaar kind.

Yvonne de Boer werkt al jaren in de kapsalon van het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam. Veel, heel veel zieke kindertjes zag zij. De meesten hadden petjes of doekjes om hun kwetsbaarheid te verbergen, een enkeling droeg een synthetische pruik. Net als wij allemaal was Yvonne diep begaan met de patiënten. Yvonne zette haar medelijden om in daden. Zij richtte de Stichting Haarwensen op. De Stichting Haarwensen laat prachtige, natuurgetrouwe kinderpruiken maken van gedoneerd haar. De pruiken zijn loeiduur, de kinderen krijgen hem gratis. Om het te bekostigen wordt de stichting gesponsord door het bedrijfsleven. De stichting krijgt het voor elkaar om jaarlijks voor 150 tot 200 kinderen een pruik naar wens en op maat te maken. De lange lokken zijn geschonken door medemensen. Vrouwen, soms mannen, die besluiten hun haren af te knippen. Omdat zij hun leven omgooiden of omdat een kort kapsel gewoon gemakkelijker is. Een enkeling laat het haar speciaal groeien om te kunnen doneren. Gelukkig maar dat haar weer aangroeit. Dat geldt ook voor het haar van de meeste zieke kinderen.

Angeli sloot zich bij de Stichting Haarwensen aan. Wil jij je lange haar doneren? Wij knippen het kosteloos en geven je een prachtige nieuwe coupe. En daarmee geef jij een ziek kind zijn bescherming terug.

See you next time!

Download onze app

Smart & Simple; zo noemen wij de nieuwe App van Angeli.
Drie keer tippen op je Apple of Android; met de Smart & Simple App maak je zó je afspraak met Angeli.

Direct online een afspraak maken?